بازی: عکس میز رایانه‌‌تان

بعد از اعلام انزجارم نسبت به بازی‌های وبلاگی،‌ حالا حسابی افتاده‌ایم توش! مثل سیگاری‌های خفن که سیگار را با سیگار قبلی روشن می‌کنند،‌ من هم دارم بازی جدیدی را بلافاصله شروع می‌کنم. ایده‌ی اصلی و کپی‌رایت این بازی از آنِ نویسنده‌ی «خلوت لیلا»ست.

ساعت یازده شب بود و بلانسبت شما مثل خر مانده بودم در گِل! به یک معادله‌ی ریاضی خفن رسیدم (حتی خفن‌تر از آنی که از مهدی برای حل‌اش کمک خواسته بودم). چند تیکه از پیتزای افطاری دانشگاه را دوستان زحمت کشیدند و آوردند به دفتر کارم. احتمالن حدس زده بودند که قضیه از چه قرار است. همان موقع دوستی عزیزتر از جان از آن سر دنیا ایمیل زده بود و با حرف‌های‌اش من را برد به ده سال پیش. خیلی نگذشته بود که این ایده‌ی تازه‌ی لیلا رسید برای بازی. عنوان‌اش این بود که «همه موظف هستند عکسی از میز کامپیوترشان بگیرند». همین شد که در یک لحظه تصمیم گرفتم از میز کارم عکس بگیرم. گفتم که شاید ده سال دیگر بشود این‌جوری یاد امروز افتاد بیش‌تر از چیزی که الان از ده سال پیش در ذهن دارم. البته این‌جا، جایی نیست که وبلاگم را آپ می‌کنم. الان ساعت 3 صبح است و بعد از یک چتِ مفصل از طریق ایمیل! با عزیزی همین کنار گوش خودمان،‌ دارم این‌ها را می‌نویسم. از خانه‌ای که همه به‌جز من دارند خواب حسن کچل می‌بینند.

حالا اگر بقیه هم حال می‌کنند یک عکس ترجیحن از محل تایپ وبلاگ‌شان آماده کنند و این بازی را ادامه دهند. آن هایی هم که وبلاگ ندارند می‌توانند عکس را برای من بفرستند تا همین‌جا کنار عکس خودم بگذارم با اسم خودشان. برای بچه‌هایی که اسم‌شان این کنار زیر عنوان «دوستان غیرمجازی» قرار داده‌ام، این بازی مثل یک تکلیف عینی (نه کفایی) می‌ماند. بسم‌الله …

——————————-

پس‌نوشت: عکس‌هایی که دیگران فرستاده‌اند

——————————-

بهرنگ

——————————-

علی شریف

——————————-

جهانگیر