مگر آداب غیر سنتی هم داریم؟

شاید منظورتان از سنت کهنگی است؟ و شاید سنت به معنی رسم و رسوم. آنچه که دیگران انجام می داده اند. یعنی به چیزی میگویید که مرسوم باشد؟ آیا عرف به همین معناست؟ آیا آداب جمع ادب است و یا مجموعه ای از قوانین؟ هر چه باشد مبارک است که تعیین درستی و پلیدیش بر دوش نگارندگان نشیب وفراز!
آداب و رسوم! منظور گروهی از قوانین و هنجارهای اجتماعی است که پیروی از آنها نشانگر حفظ شان و حریم فردی بوده و در کنش با دیگران آفرینش ادب به زبان قابل درک همان افراد است. نوعی رضایتمندی را در فرد و مجموعه مومنینش جاری می سازد. به نظر می رسد که حضور این پدیده باعث همبستگی میان انسانها خواهد شد و اشتراکاتشان را بیشتر می کند. داشتنش شادی آفرین است و خود تاریخ نانوشته ایست بر آن قوم. ساختارش تعیین کننده روحیات پیروانش است و فراوانیش تاثیر شگرفش را در جامعه نشان می دهد. پس مجال گلایه ای باقی نمی ماند. اما آیا زنده به گور کردن دختران آداب و رسوم جامعه عصر پیامبر نبود؟ که اگر همو نبود همچنان ادامه داشت (و شاید بهانه امروز دنیای غرب می شد برای گسترش آزادیخواهی و سلطه طلبی!). این آداب همه شرایط گفته های بالا را دارد. و این سوال پاسخ داده می شود که هر آدابی ممکن است پیش از انقضایش شروعی پایانی داشته باشد هر چند که مدتها بزیید وتا زور نباشد نرود. همه آنچه گفته شد در پی رسیدن به این نکته بود که آداب خود فساد پذیر است و افزودن پارامتر دوم به آن جهت ارزیابی صحتش تنها شرایط را پیچیده می کند. اصلا آیا می توان گفت که آداب غیر سنتی وجود دارد؟
شاید به نظر بیاید که اینها بازی با کلمات است اما واقعیست و این بر ماست که آنچه پذیرفته ایم را پالایش کنیم. هیچ آدابی به صرف سنتی بودنش نه خوب است و نه بد! نه غلط است و نه درست. تنها صلبیت در عناصر جامعه و آداب پذیرفته شده آنهاست که مانع می شود بازنگری در ابزاری کنیم که برای بازیافت انسان تولید شده و نه بازیافت آداب دیگر.