فضای مجازی، بهانه ی تازه ما

انسان از آغاز تا کنون به بهانه های مختلف زندگی اجتماعی را تجربه کرده است. بهانه هایی که به لحاظ تنوع آنقدر گسترده و متفاوتند که بیشتر به بهانه گیری های کودکانه شبیه است تا منطقی کاملا حساب شده. اما هر چه باشد رضایتمندی حاصل از روابط اجتماعی خواسته یا ناخواسته او را به این سمت سوق داده تا حدی که پیوسته ارضای یکی از نیازهای فطری و تا حدی ناشناخته خود را در این ارتباط یافته است. اگرچه موضوع کاملا برایش روشن نباشد.
برهمین اساس در هر عصری از حیات باید به دنبال شکل تازه و متفاوتی از این نوع روابط باشیم که انسان با زیرکیش آن را بازتولید کرده باشد.
اما دنیای کنونی. دوره ای از تاریخ که انسان بیش از آنکه به شکست دادن محدودیت هایی که در پیش رویش قرار کرفته بیندیشد ، به دور زدن مسایلی می اندیشد که اتفاقا خود آن را تولید کرده و بر آن اصرار هم دارد. عصری که انسان با هدف پیشرفت و آسودگی بیشتر مسایلی را در جلوی پایش ساخته است که کنکاش درباره چرایی آن را به بعد از حل مشکل و آن هم با دور زدن خود موکول کرده است. درست شبیه اینست که بر مانعی سرپوش بگذاری و بپذیری که مانع برداشتنی نیست. مسیری را دنبال می کند که تناقضات را نبیند و خود را راضی نگه دارد؛ وآنقدر حرفه ایست که از گول زدن خود هم دریغ نمی کند.
و اکنون پرسش اساسی اینست که این انسان زیرک! با جهان کنونی خود چگونه کنار آمده است. در جهانی که به سبب نوع خواسته های جدیدش، ارتباط چهره به چهره کمتری با دیگران دارد و مجبور به انزوای فردیست.
پاسخ این سوال اگر فضای مجازی باشد کاملا بر اصل انتخاب ساه ترین راهکار منطبق است و جدای از کیفیت، به طور کمی امکان ارتباط را فراهم می آورد. از دیگر سو اینگونه نیز می توان دید که تقاضای ارتباط آنقدر بالا رفته که دیگر روابط چهره به چهره معمول و متعارف پاسخگوی رضایت انسان نیست و روشهای نوتر و حتی شاید پیچیده تر را جستجو می کند. هر کدام از نگاه های بالا بر اساس فرضیات خود قابل تامل است. یکی علت را کم بودن روابط می داند و دیگری اشباع ارتباط. در هر حال انسان زیرک! امروزی نیز می­خواهد تا همانند گذشتگان رسالتش در بهانه گیری هایش را به پایان برده باشد.
فضای مجازی چیزی میان فضای حقیقی و تخیل است. شاید بخشی از طرفدارانش به علت نو بودن به استقبالش آمده اند. یعنی می خواهیم هر دو نگاه عنوان شده را بپذیریم. گروهی به خاطر نوگرایی و دیگری درست به خاطر سنت گرایی آن را می پسندند. فضای مجازی که شبکه جهانی وب سنگ بنای آنست هم درش ارتباط اجتماعیست هم تجاری. هم درش نامه نگاری سنتی رواج دارد و هم میزگردهای گفتگو و تبادل نظر. هم گروه های روزمینی حضور دارند و هم زیرزمینی.هم می­توانی خودت باشی هم دیگری. هم نشیب دارد و هم فراز.